فهرست نرم افزار های تلفن همراه
لحظه شمار غیبت امام زمان (عج)
| شما هم کتابخانه تلفن همراه بسازید |
 |
 |
 |
|
بسم الله الرحمن الرحیم با سلام به همه شما علاقه مندان به کتاب مخصوصا عزیزانی که طرفدار نوع دیجیتالی آن و بخصوص مرید کتابخانه های تلفن همراه هستید . عزیزان شاید بدانید تهیه یک کتاب مراحل مختلف خودش را دارد که همه کس حاضر نیست در این زمینه وقت بگذارد و آن را تهیه کند مر کز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان مدت مدیدی است که این توفیق را پیدا کرده و منشاء بیش از 400 اثر در این زمینه شده است در طول این مدت عزیزان بسیاری تماس گرفته و خواهان سرس برنامه شده اند تا خود مستقلا عمل کنند ولی از آنجائی که اول و آخر این کتابخانه با آرم مخصوص قائمیه است و امکان برداشتن آن نیست اگر بخواهیم سرس آن را در اختیار دیگران بگذاریم ممکن است بیگانگان آن را برداشته و به نام قائمیه کتاب های نامناسب ارائه کنند لذا برای این که شما از این فیض محروم نمانید تصمیم بر این شد تا کسانی که متمایلند در این زمینه همکاری داشته باشند کتابهای مورد نظر خود را به روشی که در ذیل تعلیم داده می شود کد زنی کنند و از طریق ایمیل برای ما بفرستند تا بعد از بررسی در شورای علمی مرکز در اسرع وقت به نام خود آنان آن را تبدیل کرده و از همان طریق برایشان ارسال نماییم . طریقه کد زدن: براي ساخت فهرست موضوعات، لازم است كه متن مورد نظر را با توجه به توضيحات زير، علامت گذاري نماييد، تا در هنگام تبديل متن به كتاب جاوا، فهرست موضوعات بصورت خودكار ايجاد شود. - كاراكتر مخصوص علامت گذاري فهرست در متن، كاراكتر # (شارپ) مي باشد. - تعداد كاراكتر # مشخص كننده سطح (لايه) اين موضوع در فهرست مي باشد. - كاراكترهاي # مي بايد در ابتداي خط قرار بگيرند. - خطي كه يك يا چند كاراكتر # در ابتداي آن وجود داشته باشد، بعنوان موضوع جديد به فهرست اضافه مي شود. - خطي كه سطح آن (تعداد كاراكترهاي # در آن) بيش از موضوع قبلي باشد، به عنوان زير فهرست به موضوع قبلي اضافه مي شود. - در ساير قسمت هاي متن از علامت # استفاده نكنيد. نمونه کد زده شده : #ماهنامه ذوالفقار 73 ##معرفی بسم الله الرحمن الرحيم ماهنامه ذوالفقار نشريه داخلي مدرسه علميه ذوالفقار اصفهان به اهتمام جمعي از فضلاء و طلاب سال ششم شماره هفتاد و سوم بهمن ماه 1388 تهيه و تنظيم : سيد مجيد نبوي يادآوري نشريه ذوالفقار ، نشريه داخلي حوزه علميه ذوالفقار اصفهان مي باشد. مسئوليت هر مقاله و نوشته بر عهده نويسنده ي آن مي باشد. مقالات رسيده در صورت برخورداري از موازين علمي - پژوهشي منتشر مي شود. نقل مطالب با ذکر مأخذ مجاز است. نشريه در انتخاب مقالات آزاد است. نشاني : اصفهان - مدرسه علميه ذوالفقار تلفن : 09133188060 ##مراقبت در ماه ربیع الاول « بهار ماه ها » ربیع الاول است چرا که آثار رحمت الهی و ذخایر برکات خداوندی در این ماه پدیدار می شود و انوار جمال الهی بر زمین و زمینیان می تابد . ولادت رسول اکرم صلی الله علیه وآله که مثل آن در گیتی اتفاق نیفتاده ، در این ماه بوده است . آری اشرف و سید موجودات و نزدیک ترین خلق به خدا در چنین روزهایی به دنیا آمد . مسلمان مراقب باید در شکر این نعمت عظیم کوشش فراوان کند و رحمت وسیع خداوندی را برای خود فراهم سازد . تمامی ماه ربیع را غنیمت شمرده ، با توسلات و مناجات خود را از الطاف حق بهره مند سازد . با اخلاص و ادای شکر این نعمت بسیار بزرگ به معرفت خود افزوده ، از صفات پسندیده بهره برداری کند . درون خود را مرکز تجلی انوار الهی نماید و از غفلت و سهو دوری گزیند تا در فردوس اعلا با نبیین ، شهدا و صدیقین همنشین شود . کسب معرفت و ذکر و شکر ، عبادات روحی ، و تلاش جسمی در طاعات از عبادات بدنی است که مسلمان مراقب باید نسبت به آنها اهتمام داشته باشد . روز هشتم این ماه شهادت امام حسن عسکری علیه السلام است . روزی که حزن حضرت ولی عصرعلیه السلام فرا می رسد ؛ ادای احترام و عرض تسلیت خدمت آن امام علیه السلام لازم است . شکر و سپاس الهی به مناسبت خلافت و امامت حضرت بقیة الله الاعظم - ارواح العالمین له الفداء - برای شیعیان مراقب و متعهد عملی پسندیده است . نهم ربیع روز شادی شیعیان است و ارادتمندان اهل بیت علیهم السلام در جشن و شادی بسر می برند . دهم ربیع روز ازدواج رسول الله صلی الله علیه وآله با خدیجه - سلام الله علیها - است که سرور و شادی مسلمین را به همراه دارد . « هفدهم ربیع » نیز روز جشن و خوشی است . زیرا رسول اکرم صلی الله علیه وآله و امام صادق علیه السلام به دنیا آمدند و جهان را از وجود خود بهره مند ساختند . ##ربیع الاول جشن شادى براى اهل بیت...؟! یکى از مهم ترین مسائل مهم در مقاطع مختلف تاریخ اسلام، بى توجّهى مردم - بویژه دنیاپرستان - به فضایل اهل بیت علیهم السلام و احترام به حقوق الهى و اجتماعى آنان است. شیعیان که خود را پیرو مکتب اهل بیت علیهم السلام و شریک غم آنها مى دانند همواره - به هر ترتیب ممکن - حوادث و جریانات را دنبال کرده، براى دفاع از حق و حقیقت، این مظلومیت تاریخى را سینه به سینه و نسل به نسل حفظ و منتقل کرده اند و با بهره گیرى از ابزار و امکانات لازم، به ترویج فرهنگ اهل بیت علیهم السلام و شرح و نقل تاریخ ائمه ى هدى و شرح ظلم هایى که بر آنها رفته، مى پردازند. از جمله کارهایى که در این راستا صورت مى گیرد، برنامه هایى است که در اعیاد و وفیات حضرات معصومین علیهم السلام برگزار مى شود و در کنار آنها، مراسمى به نام جشن نهم ربیع است که به صورت محفلى و در منازل برپا مى گردد و به مناسبت سالروز آغاز امامت حضرت مهدى (عج) و نیز مرگ دشمنان اهل بیت به عنوان روز شادى و سرور دوستداران و محبان اهل بیت - علیهم السلام - به شمار مى رود. در این گونه مجالس، شیعیان ضمن شادى آغاز امامت مهدى موعود، که مفهوم انتظار، جلوه ى خاصى در آن ایام مى یابد، به دشمنان اهل بیت - علیهم السلام - و غاصبان حق آنان، لعن و نفرین مى فرستند و در شادى ائمه ى اطهار - علیهم السلام - به جشن و مدیحه سرایى مى پردازند. بدیهى است بر پایى مراسم هایى با هدف تولاّى اهل بیت و تبرّى از دشمنان آنان، امرى پسندیده و بجا مى باشد؛ برگزارى این گونه جلسات در حقیقت، محملى براى باز خوانى پرونده ى ظلم به اهل بیت - علیهم السلام - و جریان شناسى دشمنان آن بزرگواران مى باشد و در آن، قرب به خدا از طریق شناخت مکتب ائمه ى معصومین - علیهم السلام - و لبیک به نداى آنان منظور مى باشد. در کلام نورانى معصوم (ع) مراد از تولّى و تبرّى چنین بیان شده که: «هر کس دم از دوستى ما زند و قلب و زبانش با ما باشد ولى اوامر و نواهى ما را عمل نکند، از دوستان و پیروان ما محسوب نمى شود»(1) در حدیثى از امام باقر(ع) قلوب شیعیان چنین توصیف شده: «قلوب شیعیان ما از قلوب ما ساخته شده و به آنچه ما تمایل داریم، تمایل دارند»( 2) شیعیان، طبیعتا در شادى آنها شاد و در حزن و اندوه آنها غمگین و محزون مى باشند. مسلماً، هدف از برگزارى چنین برنامه هایى، جلب رضاى حق و اهل بیت - علیهم السلام - مى باشد، چنانچه در زیارت عاشورا - که منشور دشمن شناسى ماست - مى خوانیم: «اتقرب الى الله ثم الیکم بموالاتکم و موالاة ولیکم...» و در فراز دیگر آن: «انى سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» آمده است. هدف دیگر، دورى جستن و برائت از ظالمین به حق اهل بیت - علیهم السلام - مى باشد که در این زیارت، بدان تصریح شده تا جایى که معصوم (ع) لعن خدا را بر دشمنان و غاصبان و معاندان خاندان نبوت و امامت مى فرستد: «اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له على ذلک» با این تفاسیر روشن خواهد شد که بایستى برگزارى چنین مجالسى را که زمینه اى براى اظهار دوستى با معصومین - علیهم السلام - و اظهار تنفر و بیزارى از دشمنان آنان مى باشد، پذیرفت؛ ولى به بایدها و نبایدهاى آن نیز توجه داشت. موارد زیر مى تواند به بهبود نحوه ى برگزارى و کیفیت این جلسات کمک کند: 1- تبیین فرهنگ ناب اهل بیت -علیهم السلام - با سخنرانى هاى روشنگرانه. 2- استفاده از آیات و روایات در این گونه مجالس. 3- ذکر مناقب و فضایل اهل بیت - علیهم السلام - بویژه ذکر منقبت امیرالمؤمنین (ع) و حضرت زهرا(س). 4- مدیحه سرایى و شعر خوانى با هدف اظهار دوستى نسبت به خاندان وحى و برائت از دشمنان اهل بیت. امید است با الگو قرار دادن رفتار و منش بزرگان دین و علماى اعلام، روز به روز شاهد غناى فرهنگ شیعه و بسط و گسترش مکتب پویاى آن در سراسر عالم و برپایى جلسات و برنامه هایى متبرک به ذکر و نام اهل بیت - علیهم السلام - باشیم که هر چه با شکوه تر و پر رونق تر برگزار شوند. بدیهى است نقش روحانیت معزز و هوشیار و مداحان با اخلاص اهل بیت در این مسیر، نقشى ممتاز خواهد بود. پى نوشت ها: 1- فاطمه الزهرا(س) بهجة قلب المصطفى، ص 298. 2- اصول کافى ج 2، ص 4. ##پاسخ به شبهات ###چرا لعن ؟ چرا ما مسلمانان و به خصوص شیعیان، در دعاها و زیارت ها، مخصوصاً در زیارت عاشورا، دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) را لعن می کنیم. می دانیم که ناسزا گویی امری ناپسند است؛ آیا لعن کردن، ناسزاگویی محسوب نمی گردد؟ پس چرا ما مرتکب چنین عملی می گردیم؟ برای پاسخ به این سؤال، ابتدا باید معنای لعن را بدانیم تا روشن گردد که آیا لعن کردن ناسزاگویی محسوب می گردد، یا خیر؟ لعن در لغت، به معنای دور بودن از رحمت الهی می باشد. چنانچه در کتب لغت آمده است: لعن، دوری و طرد شدن از خیر است،1 و گفته شده است: لعن، دور شدن از خداست و فرمایش خدای متعال که می فرماید: بلکه لعنت کرد خداوند ایشان را به سبب کفرشان؛2 یعنی دور کرد ایشان را از خود. لعین: طرد شده و دور شده. هر کسی را که خدا او را لعنت کرده است، پس به تحقیق او را از رحمت خویش دور کرده و مستحق عذاب دانسته است. لعن به معنای عذاب کردن نیز آمده است.3 بنابراین اگر دشمنان اسلام و اهل بیت (علیهم السلام) را لعن می کنیم، در واقع، دور بودن از رحمت خدا را برای آنان طلب می کنیم و این ناسزاگویی نیست، بلکه نوعی تشفی دل و ابراز انزجار از کسانی است که دشمن دوستان ما هستند. اصولاً محبت به کسی بدون دشمنی با دشمنان آنان امکان پذیر نیست و انسان وقتی به کسی محبت پیدا کرد، نسبت به دشمنان او نیز دشمن شده و ابراز انزجار و نفرت قلبی می نماید. وجود انسان فطرتاً آکنده است از عواطف مثبت و منفی؛ یعنی همان طور که احساسات مثبت در انسان وجود دارد، احساسات منفی نیز وجود دارد و اگر شخصی یکی از این دو را نداشته باشد یا کمتر از حد معمول یا بیش از حد مورد نیاز، دارا باشد، از حد اعتدال خارج شده و به افراط و تفریط کشیده شده و انسانی نامتعادل می باشد. بنابراین، انسان باید جاذبه و دافعه را همراه یکدیگر در وجود خویش پرورش دهد.4 اینک به بررسی آیات و روایات در این زمینه می پردازیم تا دیدگاه قرآن کریم و معصومین (علیهم السلام) در این مورد روشن گردد: ###پی نوشت ها: 1 . نقل از: ابن حجر هیثمی، الصواعق المحرقه، ص 132، طبع قدیم و ص 221 طبع جدید 2 . همان، ص 133 و نیز: آلوسی، تفسیر روح المعانی، ج 26، ص 72 . 3 . سوره محمد، آیه 22 و 23 . 4 . ابن عماد، شذرات الذهب، ج 3، ص 179 . ##لطيفه بخوانيد ،لطيفه بگوييد ###خوردن هسته خرما حضرت رسول صلي الله عليه و آله و حضرت امير عليه السلام مشغول خوردن خرما بودند و پيامبر صلي الله عليه و آله هر خرمائي که مي خورد، هسته اش را به طور پنهاني در مقابل حضرت امير عليه السلام قرار مي داد. وقتي خرما تمام شد ـ و هسته هاي زيادي جلوي حضرت علي عليه السلام جمع شد و مقابل پيامبر صلي الله عليه و آله هيچ خرمائي نبود ـ حضرت رسول صلي الله عليه و آله به شوخي فرمودند: «مَن کَثُرَ نَواهُ فَهُوَ أَکُولُ» يعني: هر کس که هسته بيشتري جلويش جمع شده، پرخور است. اميرالمؤمنين عليه السلام عرض کرد: «مَن أَکَلَ نَواهُ فَهُوَ أَکُولُ» يعني: هرکس که هسته ها را خورده، پرخور است.(1) ###خلاصي از پادرد پيامبر صلي الله عليه و آله در جمع اصحاب و انصار نشسته بودند و پاي مبارکشان خسته شده بود؛ ولي با توجه به حيا و ادب بسيار بالايي که داشتند، پاي مبارک را دراز نمي کردند. پس از گذشت لحظاتي، يک پايشان را دراز کردند و از حاضران پرسيدند: «اين پاي من، به چه چيزي شبيه مي باشد؟» هر يک از حضّار، به مقتضاي ذوق و سليقه خود، تشبيهاتي کردند و پيامبر هيچ يک را نپذيرفت. گفتند: «يا رسول اللّه! خودتان بفرماييد که پاي مبارکتان شبيه به چيست؟» حضرت، تبسمي کرده و پاي ديگرشان را نيز دراز نموده و فرمودند: «آن پاي من، به اين پاي من شبيه مي باشد.»(2) ###«لا» و «لنا» حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به همراه ابوبکر و عمر که در طرفين حضرت بودند، قدم مي زدند. عمر گفت: «يا ابالحسن! أنت بيننا کالنّون في لنا» يعني: يا علي! تو در بين ما مثل نون «لنا» مي باشي (و منظورش اين بود که ما دو تا، قدّمان بلندتر از توست.) حضرت علي عليه السلام در جواب فرمود: «لَوْ لَمْ أَکُنْ بَيْنَکُما لَکُنْتُما لا» اگر من در بين شما نبودم، شما «لا» مي شديد و هيچ بوديد.(3) بس تجربه کرديم در اين دير مکافات با دُرد کشان هر که در افتاد بر افتاد فرياد که با زيرکي آن مرغ سخن سنج پندار زدش راه و به دام خطر افتاد ###کفش خوري ابو هريره جهت شوخي با پيامبر صلي الله عليه و آله ، کفشهاي آن حضرت را برداشت و پيش خرما فروش رفت و آنها را گرو گذاشت و کمي خرما گرفت و نزد پيامبر بازگشت و شروع کرد به خوردن خرماها. پيامبر پرسيد: «ابوهريره، چه مي خوري؟». گفت: «کفشهاي رسول خدا را.» ###مخلوق زيباتر از خالق وقتي که حضرت ابراهيم عليه السلام را پيش نمرود بردند، ديد مردي بسيار زشت رو بر تخت نشسته است و غلامان و کنيزان زيبارويي در خدمت او هستند. حضرت پرسيد: «او کيست؟» گفتند: «او خداي ما، نمرود است.» پرسيد: «اين افرادي که در اطراف او صف کشيده اند، چه کساني هستند؟» گفتند: «آفريدگان و مخلوقات او هستند.» خليل اللّه فرمود: «چگونه است که اين خدا، بندگانش را بهتر از خودش خلق کرده است؟». فَبُهِتَ الَّذي کَفَرَ.(4) ذات نايافته از هستي بخش کي تواند که شود هستي بخش ###امامزاده يعقوب مردي درباره زندگي پيامبران صحبت مي کرد. در ضمن صحبتهايش گفت: «حضرت امامزاده يعقوب را در مصر، بالاي گلدسته، شغال خورد.» يکي از مستمعين گفت: «حضرت آقا! آنکه مي گويي، امامزاده نبود و پيغمبرزاده بود. يعقوب نبود و يوسف بود. در مصر نبود و در کنعان بود. بالاي گلدسته نبود و ته چاه بود. شغال نبود و گرگ بود؛ و اصلاً خوردني در کار نبود و قضيّه دروغ بود.» ###آموزش عربي شخصي پس از چند سال اقامت در عربستان، به شهر و ديار خود بازگشت. اقوام و نزديکانش به ديدن او آمدند و از او پرسيدند: «در اين چند سالي که در آنجا بودي، عربي را خوب ياد گرفتي؟». گفت: «آري». پرسيدند: «در عربي به شتر چه مي گويند؟» گفت: «چرا از آن گنده گنده ها سؤال مي کنيد؟ از چيزهاي کوچکتر بپرسيد». گفتند: «به خرگوش چه مي گويند؟» گفت: «گفتم کوچک، ولي نه اينقدر کوچک. از اين وسط مسطها بپرسيد». پرسيدند: «به بز چه مي گويند؟» گفت: «خود بز را نمي دانم. ولي به بچه اش يک چيزي مي گفتند.»(5) ###پی نوشت ها 1. لطائف الطوائف، ص90. 2. مردان علم در ميدان عمل، ج3، ص364. 3. لطائف الطوائف، ص 25. 4. رياض الحکايات، ص126. 5. نقل از لطيفه هاي تلخ و شيرين از مردمان اهل دين، مصطفي درويش. نويسنده: فاطمه عسگري ##سخنان و حکايت کوتاه اخلاقي و تربيتي ###علم اندوزي «لقمان حکيم به فرزندش فرمود: با دانشمندان هم نشيني کن! همانا خداوند دل هاي مرده را به حکمت زنده مي کند. ، چنان که زمين را به آب باران».(1) ###کورحقيقي « فقيري به در خانه بخيلي آمد، گفت: شنيده ام که تو قدرتي از مال خود را نذر نيازمندان کرده اي و من در نهايت فقرم ، به من چيزي بده ، بخيل گفت: من نذر کوران کرده ام. فقير گفت : من هم کور واقعي هستم ، زيرا اگر بينا مي بودم ، از در خانه خداوند به در خانه کسي مثل تو نمي آمدم.»(2) ###آزادگي «همسر مرد آزاده اي به او گفت: نمي بيني که يارانت به هنگام گشايش، در کنار تو بودند و اينک که به سختي افتاده اي ، تو را ترک کرده اند؟ او گفت : از بزرگواري آنهاست که به هنگام توانايي، از احسان ما بهره مي بردند و حال که ناتوان شده ايم ، ما را ترک کرده اند.»(3) ###غيبت «به بزرگي گفتند : هيچ نديدم که از کسي غيبت کني گفت: از خود خشنود نيستم، تا به نکوهش ديگران بپردازم». (4) ###سخن چيني «مردي به انديشمندي گفت: فلان شخص، ديروز از تو بدگويي مي کرد. انديشمند گفت : از چيزي سخن گفتي که او از روبه رو گفتن آن با من شرم داشت»(5) ###پي نوشت : 1- شيخ بهائي ، حکايت و حکمت ص 143. 2- نک ، حبيب الله شريف کاشاني ، رياض الحکايات ص 128. 3- کشکول ص 415. 4- همان ، ص 172. 5- نک : همان ص 391. ساخت تم : اگر طراح هستید و مسلط به برنامه فتوشاپ برای ساختن «تم » به راهنمای زیر توجه کنید : طراحي زمينهي دلخواه: براي طراحي يك زمينه جديد، ميبايست بر طبق راهنماي زير عمل شود: (اعداد بر حسب پيكسل ميباشند) بخشهاي آبي ميبايد بهصورت افقي و بخشهاي سبز ميبايد بهصورت عمودي قابل تكرار باشند تا تمام صفحه نمايش را پوشش دهند. 
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |