ولادت امام رضا علیه السلام


يا نجمه يا نجمه بزن تبسّم بر ماه رخسار امام هشتم


ملک هستي بوَد مدينه ي او قلب امکان بوَد خراسانش


هو الحق هو الحي هو الحي هو الهو عيان گشته جمال رضا ضامن آهو


تو آسمون شهر ما يك گنبد طلائيه عزت ما مشهديا از اون گل خدائيه هر كه دلت بپرسه كه دلت اسير و مجنون كيه با افتخار داد مزنم دلم امام رضائيه


غافل مشو شايد نظري شد امشب شايد كه مبارك سحري شد امشب شايد كه بخاطر امام هشتم از يوسف زهرا خبري شد امشب


عشق من دينم ولي حق رضاست پاره ي جسم نبي چشم و چراغ مصطفاست قبله ي هفتم که پيش بارگاه رفعتش آسمان با وسعت بي انتها تحت الشعاست


سحراي حرمت رو هيچ جاي عالم نداره پيش گنبد طلائيت، حتي کعبه کم مي ياره دلم از تو جون گرفته ، از تو آب و دون گرفته منو بي تو زنده بودن ، خدا اون روز و نياره


همه جا غرق صفا شد شب ميلاد رضا پر طراوت همه جا شد شب ميلاد رضا


همه جا آينه بندان همه جا آينه وار محشر آينه ها شد شب ميلاد رضا


آسمانها به زمين خيره که اين توده ي خاک مرکز نور خدا شد شب ميلاد رضا


شب ميلاد کرامت شب ميلاد کرم شب ميلاد وفا شد شب ميلاد رضا


يا رئوف است رئوف نغمه ي قدسي نفسان شب تسبيح و دعا شد شب ميلاد رضا


بارش رحمت و رأفت همه جاري است مگر شب ميلاد رضا شد شب ميلاد رضا


خانه ي نجمه بود قبله ي دلها و بر آن کعبه هم قبله نما شد شب ميلاد رضا


همه لطف و همه فيض و همه شور و همه نور شب قدر آمده يا شد شب ميلاد رضا


عالم آل محمد به جهان جلوه نمود عَلَم عِلم بپا شد شب ميلاد رضا


دومين بضعه مني که پيمبر فرمود بود نشناخته تا شد شب ميلاد رضا


بعد موسي که بود رهبر معصوم بشر؟ حل شد اين مسأله تا شد شب ميلاد رضا


شهادت امام رضا علیه السلام


ای امام الرئوف! همراه با کبوتران حرمت، محزون و گریان دل را به دور بارگاه تو پر مى دهیم تا با زمزمه ملائک همراه شویم.


سلام بر تو ای عصمت هشتم! کوچه های توس، هنوز بوی عطرآگین تو را می دهد و آوای غریب ملایک هنوز در طواف حریم کبریایی ات به گوش می رسند.


سلام بر تو ای خورشید تابان خراسان که تمام انگورها، مرثیه خوان واپسین لحظات توانَد.


السلام علیک یا امام الرئوف! سلام بر تو که مهربانی هایت از شمار زائران انبوهت بسیار بیشتر است. امروز، سلام اشکبار ما با سوختن «اباصلت» همراه شده است.


زائری بارانی ام آقا به دادم می رسی ؟ بی پناهم ، خسته ام ، تنها ، به دادم می رسی ؟ گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم ضامن چشمان آهوها به دادم می رسی ؟ من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام هشتمین دردانه زهرا به دادم می رسی


هر چند حال و روز زمین و زمان بد است یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای آنجا برای عشق شروعی مجدد است


امروز که سر بر حرمت می آیم انگار تمام عشق کامل شده است ای ضامن آهو ! به غریبی سوگند دل کندن از این ضریح مشکل شده است


بر در دوست به امید پناه آمده‎ایم همره خیل غم و حسرت و آه آمده‎ایم چون ندیدیم پناهى به همه مُلک جهان لاجرم سوى رضا بهر پناه آمده ‎ایم


من كیستم گدای تو یا ثامن الحجج شرمنده عطای تو یا ثامن الحجج بالله نمی روم بر بیگانگان به عجز تا هستم آشنای تو یا ثامن الحجج


با نام رضا به سینه ها گل بزنید با اشك به بارگاه او پل بزنید فرمود كه هر زمان گرفتار شدید بر دامن ما دست توسل بزنید


مرغ دلم شور و نوا می کند ذکر علی بن موسی الرضا می کند می پرد و می رود از سینه ام آه که عشق تو چها می کند


السلام علیک یا امام الرئوف! سلام بر تو که مهربانی هایت از شمار زائران انبوهت بسیار بیشتر است. امروز، سلام اشکبار ما با سوختن «اباصلت» همراه شده است. ما و او ـ هر دو ـ داغدار خورشیدی هستیم که غروب می کند. سلام بر تو ای خورشید تابان خراسان که تمام انگورها، مرثیه خوان واپسین لحظات توانَد.


امروز، عمارت بلند آوازه توس، غربت است و بر بالاى این بناى شهیر، کبوترى نیست که نالان نباشد. بر بالاى این بناى غریب، آسمان نیز به اشک ریزى ابرها تن داده است.


اى ضامن هر چه نیاز و اى امام رئوف! ما خود را به پنجره نگاه تو آویخته ایم و چشم هاى آغشته به رازمان را به ضریح تو دوخته ایم. ما را از سقاخانه لطفت سیراب کن.


دلش درياي خون، چشمش به در بود اميدش ديدن روي پسر بود پدر مي‎ گشت قلبش پاره پاره پسر مي‎ کرد بر حالش نظاره پدر چون شمع سوزان آب مي شد پسر هم مثل او بي‎تاب مي شد پسر از پرده ‎ي دل ناله سر داد پدر هم جان در آغوش پسر داد


کعبه ‎ي اهل ولاست صحن و سراي رضا شهر خراسان بُوَد کرب و بلاي رضا در صف محشر خدا مشتري اشک اوست هر که در اينجا کند گريه براي رضا از در باب الجواد مي شنوم دم به دم يا ابتاي پسر، وا ولداي رضا


خراسان مي‎دهد بوي مدينه خراسان کوه غم دارد به سينه خراسان را سراسر غم گرفته در و ديوار آن ماتم گرفته شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد.


ای شیعه بزن ناله و فریاد امشب از غربت آن غریب کن یاد امشب شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد


گرفته ام به سر دست های خود جان را نشان دهید به من جاده خراسان را شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد


در میان حجره یا رب کیست غوغا می کند شکوه زیر لب ز بی رحمی دنیا می کند شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد


امام الرضا به حجره غریبانه جان سپرد او شمع جمع بود و چو پروانه جان سپرد شهادت امام رضا (علیه السلام) تسلیت باد.


اى غریب ترین غریب ها؛ قلب تو رأفتى به توان بى نهایت است؛ پس طفل هاى بى پناه حاجت ما را دریاب و شفاعتمان را بپذیر.


یا امام رضا! همراه با کبوتران حرمت، محزون و گریان دل را به دور بارگاه تو پر مى دهیم تا با زمزمه ملائک همراه شویم.


یا امام رضا! امروز، تنها نه خیابان هاى خراسان که تمام رگ هاى عاشقانت، به گلدسته و رواقت ختم مى شود.


یا امام رضا!حنجره نورانى ات، جرعه نوش سم ستم سیه دلان مى شود و طنین هق هق زائرانت تا قیامت، گلوى سوخته ات را یاد مى کند.