ولادت امام علی علیه السلام


نازد به خودش خدا که حيدر دارد درياي فضايلي مطهر دارد همتاي علي نخواهد آمد به جهان صد بار اگر کعبه ترک بر دارد


سرچشمه ي عشق با علي آمده است گل کرده بهشت تا علي آمده است شد کعبه حرمخانه ميلاد علي(ع) کز کعبه صداي يا علي آمده است


میلاد امام علی(ع)آغازگر اشاعه عدالت و مردانگی و معرف والاترین الگوی شهامت و دیانت، بر عاشقانش مبارک باد!


میلاد مظهر علم و عزت و عدالت و سخاوت و شجاعت، اسد الله الغالب، علی بن ابیطالب(ع)، مبارک باد


از دین نبی شکفته جان و دل من با مهر علی سرشته آب و گل من گر مهر علی به جان نمی ورزیدم در دست چه بود از جهان حاصل من


تا حبّ علی و آل او یافته ایم کام دل خویش مو به مو یافته ایم وز دوستی علی و اولاد علی است در هر دو جهان گر آبرو یافته ایم


تا که بر لب نامت ای زیباترین، می آورم آسمان ها را تو گویی بر زمین می آورم تو طلوع آفتابی، من اذان مغربم زیر لب نام امیرالمؤمنین می آورم


آن شير دلاور که زبهر طمع نفس در خوان جهان پنجه نيالود، علي بود شاهي که وصي بود و ولي بود، علي بود سلطان سخا و کرم و جود، علي بود


ميلاد مرتضي اسدالله حيدر است جشن ولادت علي(ع) آن مير صفدر است زوجي براي فاطمه حق آفريده است اين زادروز همسر زهراي اطهر است


هر کس که شود داخل حصن حيدر ايمن بود از عذاب روز محشر جز مهر علي و آل چيزي نبود سرمايه ي طوبا و بهشت و کوثر ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


ذکر من، تسبيح من، ورد زبان من علي است جان من، جانان من، روح و روان من علي لست تا علي (ع) دارم ندارم کار با غير علي شکر لله حاصل عمر گران من علي است ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


زد عشق تو خيمه در دل ما حل شد زتو جمله مشکل ما با مهر علي و آل بسرشت از روز ازل خدا دل ما ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


حجت حق، از حريم حق، به امر حق عيان شد روشن از نور رخش، ارض و سما، کون و مکان شد خانه زاد حق ولادت يافت اندر خانه ي حق حق به مرکز جا گرفت، باطل گريزان از ميان شد ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


ان سبب ماه رجب ماه خداست که اندر آن ميلاد شاه لافتي ست شد رخش از کعبه ظاهر، عقل گفت: چون که صد آمد نود هم پيش ماست ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


دل هر چه نظر به وسعت عالم تافت جز نور تو در عرصه ي آفاق نيافت هنگام نهادن قدم بر سر خاک ديوار حرم به احترام تو شکافت ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


مکه پر شور و شعف کعبه مي گيرد شرف قبله را قبله نما آمده مير نجف ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


نيستم بيگانه، هستم آشنايت يا علي از ازل دل داده بر مهر و ولايت يا علي تا جمال خويش را در کعبه حق ظاهر کند پرده گيرد از جمال دلربايت يا علي


دلم شده غرق سرور و شعف کعبه شده بهر علي يک صدف مرغ دلم رها شده به سوي ايوان باصفاي شاه نجف


تمام لذت عمرم همين است که مولايم اميرالمومنين است ميلاد امام علی(ع) مبارک باد


شهادت امام علی علیه السلام


شد کشته بمحراب عبادت حيدر هر ديده بحال مرتضي مي گريد بـا گفتن "قد قتل" ز جبريل امين در خلد برين خير نساء مي گريد


ای خدا شیعه دلش محزون است از غم عشق علی مجنون است این همان ماتم عظمی باشد سحر آخر مولا باشد


دنیای دنی، جای کسی همچو علی نیست آغشت به خون، روی جهان‏تاب علی را تا رد نکند خالق او، خواهش اورا ز آن رنگ شهادت زده، محراب علی را


تیغ بر فرق عدالت زده و خندیدند خون به ابعاد غریبی علی پاشیدند زاغ‏ها از دل شب کنده و بر روز زدند روز و شب، گوشه محراب به هم پیچیدند زخم بر سلسله باور و ایمان افتاد همه افلاک از این زخم به خود لرزیدند شب پر از رخوت نامردی مردم گردید آسمان، ماه، ستاره، همگی خوابیدند صبح، امّا دو سه تا کاسه شیر آوردند کودکانی که علی را همه شب می‏دیدند هق هق چاه شناور شده در گریه نخل همه از هم فقط از درد علی پرسیدند


امام علی(ع)، بی کرانه‏ترین شکوه خلقت است که تا ابد، تلألؤ نورش روشنایی بخش هستی است.


طبیبا وامکن زخم سرم را مسوزان قلب زینب دخترم را ببند آنگونه زخمم را که در قبر نبیند فاطمه زخم سرم را در و دیوار مسجد هست‏شاهد که من گفتم اذان آخرم را وداع زندگی را گفتم آنروز که زد در کوچه قنفذ همسرم را


به نماز بست قامت که نهد به عرش پا را به خدا علی نبیند به نماز جز خدا را به نماز آخرینش چه گذشت من ندانم که ندای دعوت آمد شه ملک لافتی را همه اهل بیت عصمت زسرا برون دویدند ابتا و واعلیا بنمود پر فضا را


امشب، شب ناله در فراق پدری مهربان است که غیر از چاه و نخل و ماه، کسی گریه‏اش را ندیده بود. پدری دل‏سوز که با آه همه کودکان یتیم، شریک بود و غصه‏های همه را بر جان خود هموار می‏کرد، ولی کسی از غربت او و دردهای دلش، با خاری در چشم و استخوانی در گلو، خبر نداشت.


به جز از علی (ع) که گوید به پسر که قاتل من چو اسیر توست اکنون، به اسیر کن مدارا


به شهر کوفه در محراب طاعت علي شد کشته در حال عبادت ز پـور ملجم مردود کافر بخون شد غوطه ور ساقي کوثر


داني زچه رو ديده ما ميگريد در ماتم شاه اوليا مي گريد تنها ز غمش اهل زمين گريان نيست عيسي بفلک از اين عزا ميگريد شد کشته بمحراب عبادت حيدر هر ديده بحال مرتضي مي گريد بـا گفتن "قد قتل" ز جبريل امين در خلد برين خير نساء ميگريد


محراب کوفه امشب در موج خون نشسته يا عرش کبريا را سقف و ستون شکسته سجاده گشته رنگين از خون سرور دين يا خاتم النبيين، يا خاتم النبيين از تيغ کينه امشب فرقي دو نيم گرديد رفت آن يتيم پرور، عالم يتيم گرديد


دل را ز شرار عشق سوزاند علي(ع) يک عمر غريب شهر خود ماند علي(ع) وقتي که شکافت فرق او در محراب گفتند مگر نماز مي خواند علي(ع)


خورشيد چراغکي ز رخساره علي ست مه نقطه کوچکي ز پرگار علي ست هرکس که فرستد به محمد(ص) صلوات همسايه ديوار به ديوار علي ست


اي کاش علي شويم و عالي باشيم هم سفره کاسه سفالي باشيم چون سکه به دست کودکي برق زنيم نان آور سفره هاي خالي باشي


امشب سر مهربان نخلی خم شد در کیسه نان به جای خرما غم شد در خانه ی دور بیوه ای شیون کرد همبازی کودک یتیمی گم شد


امشب این دل یاد مولا می کند لیلة القـدر است و احیا می کند بشنو ای گـوش دلها بی صدا نغمه ی فـزت و رب الکعبه را


بی علی دنیا ندارد اعتبار وای بر ما وای بر این روزگار


با آنکه اميد همه هستي تو علي(ع) بر عرش خدا قائمه هستي تو علي(ع) آنقدر غريبي که خدا مي داند مظلوم تر از فاطمه(س) هستي تو علي(ع)


در برج ولامهر جهان تاب علي(ع) است در شهر علوم نبي باب علي(ع) است از اول خلقت بشر تا امروز مظلوم ترين شهيد محراب علي(ع) است